Zeytinyağlılar kendi suyunda, kısık ateşte pişer ve soğuyunca tadına varır. Püf noktalarını ve denemen için altı tarifi topladık.

Zeytinyağlılar Türk mutfağının sabırlı yemekleridir. Sebze kendi suyunda, kısık ateşte yavaş yavaş pişer; zeytinyağı ve bir tutam şekerle tatlanır. Soğuyunca lezzeti oturur, bu yüzden çoğu oda sıcaklığında ya da soğuk yenir.
Neden soğuk yenir?
Zeytinyağı soğudukça sebzeyle bütünleşir, tatlar birbirine geçer. Sıcakken ayrı ayrı hissedilen soğan, domates ve sebze birkaç saat sonra tek bir lezzete dönüşür. Bir gün önceden pişirirsen ertesi gün daha da güzel olur.
Püf noktaları
- Soğanı zeytinyağında kızartma, yumuşayana kadar çevir; rengi açık kalsın.
- Az su kullan. Sebze kendi suyunu salar; su sebzenin yarısına gelsin, yeter.
- Bir tutam şeker ekle. Sebzenin ekşiliğini dengeler, tatlı bir tat bırakmaz.
- Kapağı kapat ve kısık ateşte pişir. Hızlı kaynayan sebze dağılır.
- Ocaktan alınca tencerede soğumaya bırak. Sıcakken tabağa alırsan sebze kurur.
Sebze zeytinyağlıları
Taze fasulye ve barbunya bu işin temelidir. Pazı ve pırasa ise kış sofralarının en hafif tabakları.
Dolma ve sarmalar
Zeytinyağlı sarmanın içi pirinç, soğan, kuş üzümü ve dolmalık fıstıkla hazırlanır. Sarmaları tencereye sıkı diz, üzerine ters bir tabak kapat; pişerken açılmazlar.
Zeytinyağlıları buzdolabında, kapalı kapta üç dört gün saklayabilirsin. Servisten yarım saat önce dolaptan çıkar, üzerine birkaç damla zeytinyağı ve limon gezdir. Yanına bulgur pilavı ya da bir dilim ekmek yeter.





















































